Narzędzia
PL

JPG czy PNG – czym się różnią?

JPG i PNG to dwa najpopularniejsze formaty obrazów – a zły wybór oznacza rozmyty tekst albo niepotrzebnie ogromne pliki. Oto czym się różnią, jak każdy z nich kompresuje obrazy i kiedy którego używać.

JPG czy PNG w skrócie

JPG (JPEG)PNG
KompresjaStratna – drobne szczegóły są odrzucaneBezstratna – każdy piksel zostaje zachowany
PrzezroczystośćNieTak, także półprzezroczyste obszary
Rozmiar pliku dla zdjęćMałyKilka razy większy
Rozmiar pliku dla zrzutów ekranu i grafikCzęsto większy, z rozmytymi krawędziamiMały i idealnie ostry
Wielokrotna edycjaKażdy zapis nieco obniża jakośćBez strat
Najlepszy doZdjęć i skanów zdjęćZrzutów ekranu, tekstu, logo, ikon, wykresów

Krótka odpowiedź: JPG do zdjęć, PNG do wszystkiego, co ma ostre krawędzie, tekst lub przezroczystość.

Jak działa kompresja JPEG

JPEG, ustandaryzowany w 1992 roku, opiera się na tym, jak widzimy. Oddziela jasność od koloru i zwykle zapisuje kolor w niższej rozdzielczości, ponieważ oko słabiej dostrzega szczegóły barw. Następnie obraz jest dzielony na bloki 8 × 8 pikseli, każdy blok jest przekształcany na częstotliwości (dyskretna transformacja kosinusowa), a najdrobniejsze szczegóły są zaokrąglane – o tym, jak mocno, decyduje ustawienie jakości. To, co zostanie, jest pakowane kodowaniem Huffmana.

W przypadku zdjęć działa to zdumiewająco dobrze: przy jakości 85–90 % JPG zajmuje ułamek rozmiaru nieskompresowanego obrazu i wygląda tak samo. Jednak wokół ostrych krawędzi i tekstu zaokrąglenia widać jako bloki i delikatne aureole, a przy każdej edycji i ponownym zapisie JPG traci trochę więcej szczegółów.

Jak działa kompresja PNG

PNG powstał w 1996 roku jako wolny od patentów następca formatu GIF. Niczego nie odrzuca: każdy wiersz pikseli jest najpierw przekształcany filtrem, który przewiduje piksele na podstawie sąsiednich, a wynik jest kompresowany metodą DEFLATE – tą samą, której używają pliki ZIP. Duże jednolite obszary, powtarzające się wzory i czyste krawędzie kompresują się wyjątkowo dobrze, a przypadkowe szczegóły zdjęcia – prawie wcale.

PNG obsługuje pełny kolor z głębią do 16 bitów na kanał, kanał alfa do płynnej przezroczystości oraz tryb palety z maksymalnie 256 kolorami dla bardzo małych grafik.

Kiedy używać JPG

Jakość 80–90 % to optymalny wybór w większości zastosowań.

Kiedy używać PNG

A co z WebP, AVIF, HEIC i GIF?

Konwersja między JPG a PNG

PNG na JPG sprawia, że zdjęcia i duże obrazy stają się znacznie mniejsze; przezroczyste obszary są wypełniane kolorem tła. JPG na PNG zapobiega dalszym stratom, gdy nadal edytujesz obraz, ale nie przywróci szczegółów, które usunęła już kompresja JPEG – plik po prostu robi się większy. Obie konwersje wykonasz w przeglądarce za pomocą konwerterów PNG na JPG i JPG na PNG w tym serwisie – dla wielu plików naraz.

JPG, JPEG czy JFIF?

To wszystko ten sam format. JPEG to nazwa standardu (od Joint Photographic Experts Group); rozszerzenie .jpg upowszechniło się, bo wczesne wersje Windows dopuszczały tylko trzyliterowe rozszerzenia; .jpeg i .jfif to inne rozszerzenia dla tych samych danych obrazu. Zmiana jednego na drugie niczego w obrazie nie zmienia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy PNG ma lepszą jakość niż JPG?

PNG jest bezstratny, więc nigdy nie traci szczegółów. W przypadku zdjęć JPG w jakości 85–90 % wygląda jednak tak samo przy ułamku rozmiaru pliku – dlatego dla zdjęć PNG nie jest „lepszy”, tylko większy.

JPG czy PNG na stronę internetową?

Używaj JPG (lub WebP) do zdjęć, a PNG (lub WebP) do zrzutów ekranu, grafik i obrazów z przezroczystością. Dla logo i ikon często najlepszy jest SVG.

Czy konwersja JPG na PNG poprawia jakość?

Nie. PNG wygląda dokładnie tak jak JPG – zapobiega jedynie dodatkowym stratom przy dalszej edycji obrazu.

Ostatnia aktualizacja: